มรดกพันล้านหรือภาระ? เจาะโมเดลฝรั่งเศส ปั๊มเงิน! จากปราสาทเก่า

หากพูดถึงฝรั่งเศส หลายคนคงนึกถึงหอไอเฟล พระราชวังแวร์ซาย และปราสาทเก่าแก่ที่มีอายุหลายร้อยปี แต่ทราบหรือไม่ว่า สิ่งปลูกสร้างเหล่านี้ไม่ได้มีคุณค่าแค่ในเชิงประวัติศาสตร์ เพราะยังเป็นสินทรัพย์สำคัญที่สร้างรายได้และขับเคลื่อนเศรษฐกิจของประเทศด้วย

ข้อมูลจากหน่วยงานรัฐบาลฝรั่งเศส หรือ DGE ระบุว่า การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมเหล่านี้สร้างเม็ดเงินในระบบเศรษฐกิจถึง 15,000 ล้านยูโรต่อปี ราวๆ 5.8 แสนล้านบาท และมีผลต่อการจ้างงานเกือบ 100,000 ตำแหน่ง

เม็ดเงินเหล่านี้ไม่ได้มาจากค่าบัตรเข้าชมสถานที่ท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว แต่ยังเชื่อมโยงกับธุรกิจโรงแรม ร้านอาหาร ร้านขายของที่ระลึก การเดินทาง และไกด์นำเที่ยว สะท้อนว่าสถานที่ทางประวัติศาสตร์สามารถสร้างรายได้หมุนเวียนไปยังผู้ประกอบการและชุมชนโดยรอบได้อีกด้วย

ที่เห็นภาพชัดๆ คือ หอไอเฟล กรุงปารีส แลนด์มาร์กที่ใครไปก็ต้องถ่ายรูปปักหมุดไว้  ปี 2025 มีผู้เข้าชมประมาณ 6.74 ล้านคน และสร้างรายได้ถึง ประมาณ 6,000 ล้านบาท แต่กลับมีค่าใช้จ่ายสูงถึง 5,800 กว่าล้านบาท ทำให้เห็นว่าการบริหารสถานที่ระดับโลกก็ต้องแลกมาด้วยต้นทุนจำนวนมากเช่นกัน

ขณะที่ Pont du Gard สะพานส่งน้ำโรมันโบราณทางตอนใต้ของฝรั่งเศส ก็เป็นอีกตัวอย่างที่แสดงให้เห็นว่ามรดกทางสถาปัตยกรรมสามารถสร้างผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจให้พื้นที่ได้เกือบ 380 ล้านต่อปี ผ่านการท่องเที่ยวเชิงโบราณสถานที่เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์ และธรรมชาติได้ในพื้นที่เดียวกัน

ชื่อเสียง และ เอกลักษณ์ของสถานที่เหล่านี้สามารถทำให้ “ฝรั่งเศส” ดึงดูดนักท่องเที่ยวทั่วโลกในมาเยือนได้ทุกๆ ปี จนต่อยอดมรดกทางวัฒนธรรมให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแบรนด์การท่องเที่ยวระดับประเทศได้ ภายใต้อีกด้านคือ ต้นทุนการดูแล บูรณะ ความปลอดภัย การอนุรักษ์อาคารที่ต้องใช้เงินมหาศาลเช่นกัน โดยเฉพาะที่มีอายุหลายร้อยปี

เพราะฉะนั้นคำถามสำคัญคือ ฝรั่งเศสจะรักษามรดกทางวัฒนธรรมเหล่านี้ให้เป็นทั้งสมบัติของชาติ และสินทรัพย์ที่สร้างรายได้ให้คนรุ่นต่อไปได้อย่างไร เพราะท้ายที่สุดแล้ว มูลค่าของมรดกเก่าแก่ไม่ได้อยู่แค่เงินที่สร้างได้ในวันนี้ แต่อยู่ที่ความสามารถในการรักษาคุณค่าของสิ่งเหล่านี้ให้คงอยู่ต่อไปในอนาคตด้วย

ที่มา : entreprises